พรานล่อเนื้อ : สุเมธ & เดอะปั๋ง

เจ้ายักคิ้วให้พี่ เจ้ายิ้มในที
เหมือนเจ้าจะมีรักอารมณ์
ยั่วเรียมให้เหงามิใช่เจ้าชื่นชม
อกเรียมก็ตรมตรมเพราะคมตาเจ้า

เรียมพะวักพะวง
เรียมคิดทะนงและเรียมก็คงหลงตายเปล่า
ดังพรานล่อเนื้อเงื้อแล้วเล็งเพ่งเอา
ยั่วใจให้เมาเมาแล้วยิงนั่นแล

น้าวศรเล็งเพ็งเอาทุกสิ่ง
หากเจ้าหมายยิง ก็ยิงซิแม่
ยิงอกเรียมสักแผล
เงื้อแล้วแม่อย่าแปรอย่าเปลี่ยนใจ

เรียมเจ็บช้ำอุรา
เจ้าเงื้อเจ้าง่าแล้วเจ้าก็ล่าถอยทันใด
เจ็บปวดนักหนาเงื้อแล้วลาเลิกไป
เจ็บยิ่งสิ่งใดไยมิยิงพี่เอย

ไม่ได้แปะเพลงอย่างเดียวซะนาน
พักนี้ชอบเพลงลูกกรุงมากๆค่ะ

อาจเพราะละคร "กรุงเทพฯราตรี" กำลังฮิตสนั่นล่ะมัง
แต่ฉันไม่ติดละครนะ คือ..เน่า..อ่ะ (-.-)
ไม่ใช่ไม่ดูละครน้ำเน่าหรอก แต่ไม่ค่อยอยากดู เดี๋ยวจะติด

เพลงนี้ชอบมาก และชอบเวอร์ชั่นนี้ซะด้วยสิ
ที่น๊อตร้องก็น่ารักดีนะคะ แต่เร็วไปนิด(จริงๆชอบเร็วแฮะ แต่ชอบเสียงสุเมธมากกว่า)

ฟังแล้วก็คิดตาม..
มีกวางที่ไหนอยากโดนยิงตายบ้างเนี่ย

ขอบคุณภาพประกอบ จากเวป The Animal Files

Ps*เมื่อครู่ให้พี่ชายช่วยหาเพลงนี้ให้ แต่หาไม่เจอ
คือ เจอเวอร์ชั่นอื่น ..ซึ่งโหลตเข้าเครื่องได้ แต่ไม่ใช่ของ สุเมธ & เดอะปั๋ง

(-.-)

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "อยากให้งานสำเร็จ ต้องลงมือเอง !!"